பஞ்சுமிட்டாய் நிகழ்வு – உமா

பொதுவா நமக்கு வயசு குறையணும்னா 2 விஷயம் பண்ணலாம் 1 , எப்பவும் மகிழ்ச்சியா இருப்பது, 2, குழந்தை களுடன் இருப்பது. இவை இரண்டுலயுமே டக்னு நம்ம வயசு குறைவது நிச்சயம்.நேரங்களை பயனுள்ள வகையில் கழிப்பது, மிக முக்கியம் அந்த வகையில் திரு பிரபு அவர்கள் தங்கள் பகுதியில் உள்ள குழந்தைகளுக்கு, தமிழ் பாடல்களையும், நல்ல கருத்துள்ள கதைகளையும் கூற ஒரு அழகான நிகழ்ச்சியை நடத்துகிறார். அந்தக் குழந்தைகளுக்காகவே ஒரு புத்தகமும் வெளியாகிறது பஞ்சு மிட்டாய் என்ற பெயரில், அதில் குழந்தைகளின் கைவண்ணம் அசர வைக்கிறது.பொதுவா பெங்ளூர்ல தமிழ் பேசற குழந்தைகளின் நடுவில் இருப்பது சற்றே கடினம், அதுவும் காவேரிப் பிரச்சனை சமயத்தில் 40 குழந்தைகள் மத்தியில் இருந்தது பெரிய வரம். என் மொழி தெரிந்த குழந்தைகள் அனைவரும் .பெங்களூர்ல இப்படி ஒரு பகுதியா, வயல்வெளிகளைக் கடந்த அபார்ட்மென்ட்கள்.

DSC_7638.JPG
பாட்டு என்றால் உட்கார்ந்து கொண்டு, நின்று கொண்டு பாடுவது அல்ல, வரிக்கு வரி உணர்ந்து ஆடி, குதித்து மகிழ்வது.விதவிதமான பாடல்கள் | தவளை, யானை, மின்னல், மழை, நிறங்கள் எல்லாமே உடல்மொழியுடன் கூடிய ஆட்டம். வெகு நாட்களுக்குப் பிறகு குழந்தைகளுடன் நானும் வாய் விட்டுப் பாடி மகிழ்ந்தேன்.எத்தனையோ முறைகேட்ட கதை தான், ஆனால் ஒவ்வொரு குழந்தையின் மழலையிலும் மயங்கித்தான் போனோம் அனைவரும்.ஒரு ஆச்சர்யமான விஷயம் என்னவெனில் தயக்கம் என்பதே இல்லாமல் குழந்தைகள் பேசியது.
ஏகப்பட்ட கதைகள், ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு விதம்
சிங்கம் வாலினால் ஓவியம் வரைந்து வாலின் நிறம் மாறிய கதை.
அடுத்தது நாம கேட்ட கோடாரி கதை தான் அதை மாற்றி நாடகமாக நடித்தார்கள், 100 வருஷத்துக்குப் பிறகு மரமே இல்லைன்னா எப்படி இருக்கும்? நல்ல கருத்துள்ள கதை இங்கு தேவதைக்குப் பதில் ரோபோ வருகிறது முதலில் தருவது லேப்- டாப் = குழந்தைகள் இதனுடன் தான் என் அப்பா சதா சர்வகாலமும் இருக்கிறார் வேண்டாம் இது என்று சொல்லி விடுகின்றனர் . அடுத்து வருவது TV = வேண்டாம் இது அம்மா, பாட்டி தாத்கா இதனோடயே இருக்காங்க அடுத்து வருவது விதை = இது என்ன என குழந்தைகள் ஆவலுடன் கேட்க , இதுதான் விதை என அதன் பயன்களை ரோபோ கூற , அதை மகிழ்வுடன் கேட்ட பிறகு இதை வைத்து நாங்கள் காட்டை உருவாக்குவோம், சந்தோஷமாக வெளியில் விளையாடுவோம் எனக் கூறி மற்ற இரண்டையும் வாங்காமல் விதைகளை வாங்கிச் சென்றது குழந்தைகள் என நாடகத்தை முடித்தார்கள். அபாரமான நடிப்பு நாடகத்தை எழுதிய நண்பர் சொன்னார் நான் முதலில் ஏதேதோ செய்து நேரத்தை விரயம் செய்வேன், இப்போது இவர்களுக்காச் சிந்திப்பதில் என் நேரம் பயனுள்ளதாகிறது என்றார். நம்மால் குழந்தைகளும், குழந்தைகளால் நாமும் முன்னேற்றம் அடைகிறோம்.

DSC_7649.JPG
அடுத்து பேசிய எழுத்தாளர் பாவண்ணன் அவர்கள் அருமையான குழந்தை கதை சொன்னார். யானையும் | காகமும்.
இருவருக்கும் இடையில் உள்ள நட்பைப் பற்றி , ஒரு காட்டையும் யானைகளையும், காக்கா கூட்டங்களையும் எங்கள் கண் முன் நிறுத்தினார்.
அடுத்து கதை சொன்ன என் கணவரின் பேச்சும் ரத்தினக் சுருக்கமாக நன்றாக இருந்தது, கற்பனைகளை எல்லாம் இந்த வயதில் விதவிதமாகக் கதைகளைச் சொல்லி மகிழுங்கள், இப்பொழுது நீங்கள் சொல்லும் கதைகளில் எல்லாமே பேசலாம், செடி, கொடி, மரம், கட்டை எதனோடு வேண்டுமானாலும் பேசி மகிழுங்கள், பெரியவர்கள் ஆனால் இந்தச் சுதந்திரம் கிடைக்காது.

DSC_7635.JPGநீ நாலு காலால் நடக்கும் வரை சுதந்திரமா இருக்கலாம், 2 கால்ல நடக்கும் போது உனக்கு ஒரு யூனிபார்ம் போட்டு ஸ்கூல்ல அடைச்சுடுவாங்க, அதனால தான் நான் 4 கால்லயே நடக்கறேன்னு, ஒரு பூனைக்குட்டி குழந்தையிடம் சொல்லியதாம். அருமை.

அடுத்துப் பேசிய மணிகண்டன் அவர்கள் பேச்சும் அவ்வளவு அருமை, வெறும் கதைகளை மட்டும் சொல்லாமல் ஒரு ஊரில் தொடங்கி அடுத்த ஊரில் முடிக்க வேண்டும், தனியாக பொது அறிவு விஷயத்தை படிப்பதை விட இப்படி கதை சொல்லும் போதே அந்த ஊரைப் பற்றி, முக்கியமான இடங்களைப் பற்றி, அந்த ஊரின் முக்கியமான தலைவர்கள் பற்றி சொல்லும் போது குழந்தைகள் மனதில் நன்கு பதியும் என்றார்.மொத்தத்தில் பேசிய அனைவரும் அறிஞர்கள் ஆனால் அவ்வளவு எளிமை, அருமையான மாலைப் பொழுதாக, கற்றுக்கொள்ள அவ்வளவு விஷயங்கள் இருக்கிறது என்பதை உணர்த்தும் விதமாக அமைந்தது. இப்படி ஒரு நல்ல வாய்ப்பினை ஏற்படுத்தித் தந்த குழுவினருக்கு நன்றி.

பஞ்சுமிட்டாய் அறிமுகம் – என்.சொக்கன்

DSC_7678.JPG

அந்த அறைமுழுக்கக் குழந்தைகள், இன்னும் சொற்களைச் சரியாக உச்சரிக்க/கோக்கப்பழகாத மழலையர், தத்தக்கா புத்தக்கா என்று நடக்கும் சிறுபிள்ளைகளில் தொடங்கி கோட்,சூட்போட்ட பெரியபிள்ளைகள்வரை அங்கே குழுமியிருந்தார்கள். எல்லார்முகத்திலும் பேராவல்.

சிறிதுநேரத்தில், நிகழ்ச்சி தொடங்கியது. கலகலப்பான தவளைப்பாட்டில் ஆரம்பித்தார்கள், பிறகு கொத்துபரோட்டா சாப்பிட்ட யானை வந்தது, பச்சை, மஞ்சள், சிவப்பு என்று விதவிதமாக நிறம்மாறும் வால்கொண்ட சிங்கம் வந்தது, மடிக்கணினி வேண்டாம், தொலைக்காட்சி வேண்டாம், விதைகளே போதும் என்று வரம் கேட்கும் சிறுவர்கள் வந்தார்கள், மழையைப்பற்றிக் கொண்டாடும் பாடலொன்று வந்தது… அனைத்திலும் சிறுவர்கள் ஆவலுடன் பங்கேற்றார்கள், பலர் தாங்களே கதைசொன்னார்கள், பிரமாதமான கற்பனைவளத்தோடு கதைசொன்னார்கள், குறும்பான புத்திசாலிக் கேள்விகளைக் கேட்டார்கள்.

குறிப்பாக, இத்துணை நேர்த்தியாகத் தமிழ்பேசும் குழந்தைகளை நான் பெங்களூரில் அதிகம் கண்டதே இல்லை. கதைசொல்லும்போது எப்போதாவதுதான் ஆங்கிலம் பயன்படுத்தினார்கள், மற்றபடி பெரும்பகுதி தமிழிலேயேதான் அழகாகப் பேசினார்கள்.

இத்தனைக்கும் அங்கே வந்திருந்த எல்லாரும் தமிழர்கள் அல்லர். மேடையில் அபாரமாகத் தமிழில் கதைசொன்ன ஒரு சிறுவன், இடைவேளையின்போது தன் தந்தையிடம் சரளமாகத் தெலுங்கில் பேசிக்கொண்டிருந்தான். இன்னொரு சிறுவன் புலியை ‘ஹுலி’ (கன்னடச்சொல்) என்றழைத்தான், ஆனால் அவன்சொன்ன கதை முழுக்கமுழுக்கத் தமிழிலேயே இருந்தது.

இந்நிகழ்ச்சிக்குச் சிறப்புவிருந்தினராக வந்திருந்த எழுத்தாளர் பாவண்ணன் அருமையாகப் பேசினார், ஒரு யானைக்கதை சொன்னார். நானும் வா. மணிகண்டனும் சில நிமிடங்கள் பேசினோம், இந்தச் சிறு பகுதிகளைத்தவிர, மொத்த நிகழ்ச்சியும் சிறுவர்களால்தான் வழிநடத்தப்பட்டது.

சிறுவர்கள் இந்நிகழ்ச்சியை எப்படிக் கொண்டாடினார்கள் என்பதற்கு ஒரு சான்று: நிகழ்ச்சி நிறைவடைந்தபிறகு, அமைப்பாளர் ஒருவரிடம் வந்தான் ஒரு சிறுவன், ‘அங்கிள், அடுத்த நிகழ்ச்சி எப்போ?’ என்றான்.

‘நாளைக்கே வெச்சுக்கலாமா?’ என்று அவன் கன்னத்தைச் செல்லமாகத் தட்டினார் அவர்.

‘ஓ!’ என்றபோது அவன் முகத்தில்தான் எத்துணை மகிழ்ச்சி!

பின்குறிப்புகள்:

1. ‘பஞ்சுமிட்டாய்’ என்ற பெயரில் ஒரு சிறுவர் இதழும் நிகழ்ச்சியில் வெளியிடப்பட்டது. குழந்தைகளே எழுதி, வரைந்து வெளியிடும் இந்த இதழில் கதைகள், பாடல்கள், புதிர்கள் என்று எல்லாம் உண்டு. மிகவும் அக்கறையுடன் தயாரிக்கப்பட்டுள்ள இந்த இதழை இணையத்தில் இலவசமாகவே படிக்கலாம்:

logo_design_final

2. பெங்களூரில் உள்ள தமிழ்க்குழந்தைகளை இந்த மாதாந்திர நிகழ்ச்சிக்கு அழைத்துச்செல்லுங்கள். மேலும் விவரங்களுக்கு இந்த மின்னஞ்சலுக்கு எழுதுங்கள்: pravaham2016@gmail.com

 

DSC_7697.JPG

அன்புடன்,
என்.சொக்கன்

தவளை சாமி – அருண் கார்த்திக்

பைம்பொழில் என்று ஒரு சின்ன கிராமம் இருந்தது. அந்த கிராமத்தில் சிவக்கொழுந்து என்று ஒரு விவசாயி இருந்தார், அவர் கிராமத்திலுள்ள‌ எல்லோருக்கும் நெல்,காய்கறி என உணவு பயிர்களை விளைவித்து கொடுத்தார்.ஊர் மக்களை பசி இல்லாமல் பார்த்துக் கொண்டார், ஊர் மக்களும் அவரை நன்றாக வைத்துக்கொண்டனர். இப்படி நன்றாக அவரது வாழ்கை சென்றது,அப்பொழுது திடீரென‌ ஒரு கோடையில் வெப்பம் ரொம்ப ரொம்ப‌ அதிகமானது, அப்பொழுது விளைந்த‌  தக்காளியெல்லாம் சீக்கிரமே அழுகி போய்விட்டது.சிவக்கொழுந்து என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் மிகவும் கவலை அடைந்தார்.தக்காளியை பார்க்கும் பொழுதெல்லாம் அழுதார்.அவர் அழுவதை பார்த்து மக்கள் ஆறுதல் சொல்லினர்.

என்ன தான் ஊர் மக்கள் சிவக்கொழுந்துக்கு ஆறுதல் சொன்னாலும் , தக்காளி இல்லாமல் என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் அவர்களும் மிகவும் வருத்தப்பட்டனர்.அப்பொழுது ஒரு மூட்டை தவளையுடன் ஊருக்குள் ஒருவர் வந்தார்.”யாரடா அது நம்மூருக்குள்ள புதுசா ஒரு ஆளு வரது” என்று ஊர் மக்கள் தங்களுக்குள் பேசிக்கொண்டிருக்கும் பொழுது .அந்த மனிதர் ஊர் கோயிலருகிலுள்ள ஆலமரத்தடியில் கண்களை மூடி அமர்ந்தார்.

சிறிது நேரத்தில் மக்கள் அனைவரும் அங்கே கூடினர்.அந்த மனிதர் கண்களை திறந்து , மூட்டையிலிருந்து ஒரே ஒரு தவளையை மட்டும‌ எடுத்து வெளியே வைத்தார்.அதனிடம் ஏதோ பேசினார் ,அதுவும் “கிர்ர்.கிர்ர்” என்று கத்தியது.உடனே கூடியிருந்த மக்களிடம் “ஊருக்கு தண்ணி பாம்போட சாபம் இருக்கு,அதுனால தான் தக்காளியெல்லாம் அழுகி போய்டுச்சு.இதை நான் சரி செய்யவே வந்திருக்கிறேன்” என்றார்.அதற்கு நான் கொஞ்ச நாட்கள் தங்க வேண்டும் என்றார்.

அவர் சாமியார் போன்று தோற்றம் இருந்ததால் மக்கள் அவரது பேச்சினை நம்பத்துவங்கினர்.அவரை ஊரில் தங்க வைத்தனர்.அவரை “தவளைச் சாமி” என்று அன்புடன் அழைத்தனர்.வெப்பம் அதிகமானது தான் காரணம் என்று சிவக்கொழுந்து மக்களிடம் எவ்வளவோ சொல்லியும் யாரும் காதில் வாங்கவேயில்லை.தவளை சாமியாருக்கு வேண்டியதையெல்லாம் மக்கள் செய்தனர்.சிறிது நாட்கள் கழித்து அனைவரையும் அழைத்தார் சாமியார்.

“உங்க ஊரிலுள்ள தண்ணி பாம்பு சாபத்திற்கு முக்கிய காரணம் சிவகொழுந்து தான், அவன்ட இருக்கிற எல்லா விதைகளையும் முதலில் இங்க கொண்டு வாங்க” என்றார்.”இனி அவனிடமிருந்து எதையும் வாங்க கூடாது” என்றார்.மக்களும் சாமியார் சொல்வதை நம்பினர்.சிவகொழுந்தை ஊரைவிட்டு ஒதுக்கிவைத்தனர்,அவனிடமிருந்த தக்காளி விதைகளையெல்லாம் பிடிங்கிக்கொண்டனர். யாருக்கும் தெரியாமல் கொஞ்ச விதைகளை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டு சிவக்கொழுந்து வேறு வழியின்றி ஊரை விட்டு சென்றுவிட்டான். அவனிட‌மிருந்து பிடுங்கிய விதைகளை சாமியாரிடம் தந்தனர்.

அந்த விதைகளின் மீது தவளை தோலால் செய்த சாயத்தை பூசி மக்களிடம் தந்தார்.தண்ணி சாபத்தை நீக்கிவிட்டதாக சொன்னார்.மக்கள் அந்த விதைகளை கொண்டு தக்காளியை விளைவித்தனர்.தக்காளி அமோகமாக விளைந்தது,3 வாரம் ஆகியும் அழுகவேயில்லை , அதுமட்டுமில்லாமல் தக்காளி முன்பை விட பெரிதாகவும் இருந்தது.அவர்களுக்கு இரட்டிப்பு லாபமும் கிடைத்தது.மக்கள் தவளை சாமியாரை தெய்வமாக கொண்டாடினர்.சிறிது நாட்கள் கழித்து தக்காளியைப் போன்று மற்ற காய்கறிகளையும் இதுபோன்று சாபம் நீக்க வேண்டும் என்று சாமியார் சொன்னார்.மக்களும் அவருக்கு வேண்டியதை செய்வதாக வாக்கு கொடுத்தனர்.

“இந்த சாபத்தை நீக்க தவளை தோலால் செய்த சாயம் வேண்டும், நான் கொண்டுவந்த தவளைகள் அனைத்தும் தக்காளிக்கே தீர்ந்துவிட்டது.ஆதலால் இந்த ஊரிலுள்ள குளம்,ஏரி,ஆற்றை எனக்கு நீங்கள் தர வேண்டும்” என்றார்.அவரை கடவுளாக நம்பிய மக்களும் அப்படியே செய்தனர்.தவளைகள் அனைத்தையும் பிடித்து விதைகளுக்கெல்லாம் சாயம் செய்து கொடுத்தார்.சாமியாரின் புகழ் அக்கம் பக்க ஊருக்கெல்லாம் பரவியது.அனைவருக்கும் சாயம் பூசிய விதைகளை செய்துக் கொடுத்தார்.

ஆனால் சிறிது நாட்களில் தவளைகளே இல்லாமல் போனது , தவளைகள் இல்லாமல் போனதால் கொசு,பூச்சிகள் அனைத்தும் ஊரில் பெருகி ஊர் மக்களுக்கு காய்ச்சல் வந்தது.தவளை சாயம் பூசிய காய்கறிகளை சாப்பிட்டதால் ஊருக்குள் புதுப்புது நோய்களும் உருவாகின.

தவளை சாமி ஊரிலுள்ள நீரையும்,சாயம் பூசிய விதையையும் விற்று நிறைய சம்பாதித்தார்.சம்பாதித்த பணத்தையெல்லாம் எடுத்துக்கொண்டு ஒரு நாள் கப்பல் ஏறி சென்றுவிட்டார்.

சாமியார் இமைய மலை சென்றிருக்கிறார் , மீண்டும் வருவார் என்று நம்பிக்கொண்டு மக்கள் சாயம் பூசிய விதைகளை இன்றும் விளைவித்து நோயுடன் வாழ்ந்துக்கொண்டிருக்கின்றனர்.மக்களின் நம்பிகையின் படி அவர்களை காப்பாற்ற மீண்டும் சாமியார் வருவாரா?  அல்லது மக்களின் அறியாமையை போட்க சிவகொழுந்து வருவாரா ?

பஞ்சுமிட்டாய் முதல் இதழ்…

முதல் இதழிற்கு பஞ்சுமிட்டாய் என்று பெயர் வைக்கவில்லை , பிரவாகம் என்ற பெயரிலே வந்தது.இந்த இதழிலுள்ள குறைகளை கருத்தில் கொண்டு இரண்டாம் இதழ் வந்தது.முதல் இதழை உங்களுக்காக இங்கே பகிர்கிறோம்..

//  பிரவாகம் – சிறுவர் இதழ் 1 – பிப் 2016 //

கூட்டு முயற்சி என்பது தனிமனிதராய் செய்யமுடியாத சில விஷயங்களை எளிதில் செய்து முடித்துவிடுகிறது.அப்படித்தான் எங்கள் தெருவிலுள்ள apartment தமிழ் மக்கள் சேர்ந்து சிறுவர்களுக்கு கதை சொல்ல துவங்கினோன்.அப்புறம் Craft நிகழ்வுகள் நடத்தினோம்.தற்பொழுது சிறுவர்களுக்கான இதழை கொண்டுவந்துள்ளோம்.பெங்களூர் என்பதால் சிறுவர்களுக்கு தமிழ் எழுத்துக்கள் பரிச்சயமில்லாததாக இருக்கிறது.ஆதலால் சிறுவர்களின் படைப்பை ஆங்கிலத்திலும் , பெரியவர்கள் படைப்பை தமிழிலும் தந்துள்ளோம்.சிறுவர்களுக்கு பெற்றோர்கள் தமிழ் படைப்புகளை வாசித்துக்காட்டுவர் என்ற நம்பிக்கையில் இப்படி ஒரு ஏற்பாடு செய்துள்ளோம்.

 

https://goo.gl/rz9L5s

IMG-20160214-WA0021

 

நன்றி,
பிரவாகம்

அல்வா – தேசிங் தாத்தா

alwaஅல்வா இது அல்வாதான்!

திருநெல்வேலி அல்வாதான்!

கோதுமைப் பாலில்

நெய்யும் சீனியும் கொட்டி செய்த அல்வா தான்!

அல்வா இது அல்வாதான்!

திருநெல்வேலி அல்வாதான்!

வாயில் போட்டுப் பாருங்கள்!

தேனாய் இனிக்கும் சுவையைத்தான்!

அம்மா செய்த அல்வாதான்!

அதிகம் இனிக்கும் அல்வாதான்!

நிலாவின் யோசனை – சுட்டி அதிதி

Nila1

குளிர்காலம் வந்தாலே நிலாவிற்கு பிரச்சனை தான்.குளிர் குளிர்..எப்பொழுதும் குளிர் தான். இந்த முறையும் பயங்கரமான குளிர் , நிலாவால் தாங்கவே முடியவில்லை.

 

நிலா அதன் அம்மாவிடம் சென்றது,அம்மாவைப் பார்த்து,Nila2

“அம்மா..அம்மா..எனக்கு ரொம்ப‌ குளிருதும்மா.எனக்கு சட்டை தைச்சு குடுங்க” என்றது.

அம்மா சிறிது நேரம் யோசித்துவிட்டு,”நிலா,உனக்கு எப்படிம்மா நான் தைக்கிறது ?

 

Nila3ஒரு நாள் பெருசா இருக்க,ஒரு நான் குட்டியா இருக்க,இன்னொரு நாள் ரொம்ப ரொம்ப குட்டியா இருக்க,எந்த அளவுக்கு சட்டை தைக்கிறது” என்று நிலாவிடம் அம்மா கேட்டார்.

நிலாவும் என்ன செய்வதென்று அன்றிலிருந்து யோசித்துக் கொண்டேயிருக்கிறது,இன்னும் அதனால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.உங்களுக்கு ஏதாச்சும் Nila6யோசனை இருக்கா?தெரிஞ்சா சொல்லுங்களேன்,நம்ம நிலா பாவும் தான.